christmas post:)

არც კი ვიცი რით დავიწყო წერა..ბანალური იქნება თუ უბრალოდ მოგიბოდიშებთ ჩემი პასიურობის გამო,ვერ გეტყვით რომ რაიმე სერიოზული და კონკრტეული მიზეზი მქონდა,თუმცა გარემოებებმა ჩემი წერის განვითარებას ნამდვილად შეუშალეს ხელი.ყოველდღე შემოვდიოდი და ვამოწმებდი თუ რამდენმა ადამიანმა მოინახულა ჩემი ბლოგი,ნანახით გაოცებული ვრჩებოდი,ზოგი შეიძლება შემთხვევით მოხვდა,ზოგიც ახალი იყო,მიუხედავად ამისა მთელი გულით მჯერა რომ ერთერთი მათგანი მაინც იყო ჩემი ერთგული მკითხველი,რომელიც მუდამ ახალი პოსტების მოლოდინში იყო,გული მწყდებოდა რომ იმედებს ვუცრუებდი,მაგრამ იმისთვის რომ რაღაც ღირებული დაწერო,იდეაა საჭირო,იმ დროს კი ჩემ ტვინში სრული გამყინვარება იყო.

რას ნახავთ ამ პოსტში?პირველ რიგში წლის მიმოხილვას,სურვილებსა და იმედებს ახალი 2012 წლისთვის:)))))))

როგორი იყო ეს წელი… ასაღწერად ერთი სიტყვაც საკმარისია..უიღბლო.! სამწუხაროდ ასეა,წარმატების მიღწევის წარუმატებელი ცდები,დიდი იმეცგაცრუება და გულის ტკენა (ყოფილი) ახლობელი  ადამიანების მიერ,სტრესი და დაძაბულობა…

ეს წელი ჩემთვის ერთგვარი გამოცდა იყო,რომელიც ასე თუ ისე ჩავაბარე!მომავალ წელს კი აღარ ვაპირებ იგივე შეცდომების დაშვებას,მომავალი წლიდან ვისწავლი რომ უნდა იყო საკმარისად ზრდასრული იმისთვის რომ ამქვეყნიურ პრობლემებს გაუმკლავდე.მომავალი წლიდან არ ჩავიქნევ ხელს იმაზე რაც ერთხელ არ გამომივიდა,მომავალი წლიდან ვეცდები ვიყო უფრო დამთმობი,თვითკრიტიკული,სამართლიანი,მომავალი წლიდან ვეცდები დავაფასო საკუთარი თავი და შევიყვარო ისეთი როგორიც არის.

სულ რაღაც ორი დღის წინ ახალ წელს ძალიან უღიმღამოდ ველოდი,ახლა კი პირიქით,ერთი სული მაქვს როდის შემოაღებს ჩემ კარებს და გამახარებს.მინდა ამ წელმა მაჩუქოს არამხოლოდ მატერიალური არამედ სულიერი ფასეულობებიც და დამანახოს ნამდვილი ცხოვრების აზრი.დამეხმაროს მიზნის მიღწევაში და დიდი განათლების მიღებაში.

მიუხედავად იმისა რომ 2011 წელს ბევრი ცუდი რამ შემემთხვა,ამ წელს მაინც იყო რაღაც სასიამოვნო და ტკბილად მოსაგონებელი. ასევე წავიკითხე რამოდენიმე წიგნი რომელმაც ნამდვილად მომხიბლა და დიდი შთაბეჭდილება მოახდინა ჩემზე(ცვაიგის ნოველები,გამსახურდიას ’დიდოსტატის კონსტანტინეს მარჯვენა’ ; ედგარ პოს მოთხრობები)

ბავშვობაში,როცა თოვლის ბაბუის მჯეროდა ყველაფერი უფრო ჯადოსნური და ლამაზი მეჩვენებოდა,ახლა კი უბრალოდ ველი ახალ წელს იმ იმედით რომ რაღაც შეიცვლება ჩემ ცხოვრებაში.თუ გინდა რომ რაღაც არსებობდეს,ამის თავადვე უნდა გჯეროდეს,ამიტომ მე მჯერა სანტა კლაუსის,თეთრწვერა მოხუცის რომელიც წელიწადში ერთხელ ყველა ადამიანის სურვილს ასრულებს და სასწაულებს ახდენს,მისი ’ელფები’ კი წერილების მიღებას უზრუნველყოფენ,ვიმედოვნებ ჩემი წერილიც მიაღწევს ლაპლანდიამდე:

ძვირფასო სანტა!

უპირველეს ყოვლისა,მინდა მოგილოცო დამდეგი შობა-ახალი წელი! გისურვებ ბედნიერებას ჯანმრთელობას და დიდხანს სიცოცხლეს,რათა მუდმივად გაახალისო პატარების ცხოვრება .ჩემი წლევანდელი წერილი ცოტა განსხვავებული იქნება,ალბათ იმიტომ რო გავიზარდე..და ცოტა ჭკუა მომემატა.არ მოგთხოვ ლეპტოპებსა და ბოლო მოდელის მობილურებს,არც მოდურ ტანსაცმელს და სამკაულებს,გთხოვ მხოლოდ ერთ რამეს,ეს წელი ჩემთვის იყოს სიკეთის მომტანი,იღბლიანი,ბედნიერი,გთხოვ ჩემი ოჯახის წევრების,ახლობლების,ნათესავებისა და მეგობრების ჯანმრთელობას!მათ გარეშე ადამიანის სიცოცხლეს აზრიც არ აქვს,ამიტომ მათი კეთილდღეობა მეც ბედნიერს გამხდის.დამეხმარე გზა გავიკვლიო ამდენ უსიამოვნებასა და ტკივილში,დამეხმარე მამაცურად დავუხვდე პრობლემებს და მოვაგვარო ისინი..მაჩუქე სიკეთის კეთების და დიდი სიყვარულის უნარი…და თუ ამ ყველაფერს შემისრულებ გპირდები რომ არასოდეს,არასოდეს,არასოდეს არ გიმტყუნებ!:)))))

ყველას გილოცავთ დამდეგ შობა-ახალს წელს,ყველაფერი საუკეთესოს მომტანი ყოფილიყოს თქვენთვის ეს ახალი 2012 წელი:))

:)

ნუ ხარჯავ ამდენ ძალისხმევას,ყველაფერი საუკუთესო მოულოდნელად ხდება.

ეს სიტყვები კოლუმბიელ მწერალ გაბრიელ გარსია მარკესს ეკუთვნის,მის შემოქმედებას კარგად არ ვიცნობ,მაგრამ ამ სიტყვებმა ჩემზე დიდი ზეგავლენა მოახდინა და მართლა ბევრი რამ დამანახა.

 

მთელი ჩვენი ცხოვრება რაღაცის მოლოდინშიუ ვართ,არ აქვს მნიშვნელობა რის,უბრალოდ გვჯერა რომ ერთ დღესაც რაღაც მოხდება,რაც მთელ ჩვენ ცხოვრებას სამუდამოდ შეცვლის და გააუმჯობესებს.მიზნის მისაღწევად კი ყველაფერს ვაკეთებთ.არასდროს ვფიქრობთ შედეგზე,მთავარია მივიღოთ ის რაც გვსურს,სხვა ყველაფერი კი უკვე უმნიშვნელო ხდება.

არასდროს გამოგიცდიათ იმედგაცრუება?მე პირადად ძალიან ხშირად.საშინელია იმის შეგრძენება,რომ მთელი შენი ძალისხმევა წყალში ჩაიყარა.შემდეგ იცით რა ხდება?ყველაფერს ეშვები,ყველაფერი სულერთი ხდება,რადგან მიზანი კვლავ მიზნად დარჩა.აი ასეთ მომენტებში ხდება ის,რისი მოხდენაც ამდენი ხნის განმავლობაში გინდოდა,მაშინ როცა საერთოდ არ ელოდი,მაშინ როცა იმედი დაკარგული გქონდა და დაშვებული შეცდომების გამოსწორებას ლამობდი.

 

ეს საზოგადო ჭეშმარიტი ცნებაა,რომელსაც სამწუხაროდ ვერ ვაცნობიერებთ და მაინც ვცდილობთ იმის გაკეთებას რაც შეიძლება სულაც არ არის მოსახდენი.ბედისწერის ასეთუისე მჯერა,რაც გიწერია ის ყოველთვის ახდება და პირიქით,თუმცა ეს არ ნიშნავს იმას რომ  ხელები ჩამოვუშვათ და უბრალოდ დინებას მივყვეთ…

ალბათ უნდა შევეშვათ იმის კეთებას რაც უბრალოდ არ გამოგვდის და დაველოდოთ,ხომ გაგიგიათ

good things come to those who wait.!!!!

ბედნიერება მაშინაა ყველაზე ტკბილი როცა არ ელოდები,ამის შეგრძნება კი ყველაზე სასიამოვნოა

გამოცდილი მაქვს,ნამდვილად მოქმედებს,ისეთი შეგრძნება გეუფლება თითქოს ეს სიხარული მთელი ცხოვრების მანძილზე გაგყვება.

ამიტომ დიდ მადლობას ვუხდი მარკესს,რომ კიდევ ერთხელ დამანახა,რომ ბედნიერება თავისით მოდის,ისე რომ არც გეკითხება:))))))

advantages\disadvantages..(უსურათო პოსტი!)

მე იმ ასაკში ვარ რომ აბსოლუტურად ყველაფერი მაინტერესებს …ნებისმიერი თემა..ყველაზე მეტად კი ჩემი თავი..ჰო,მართლაც ჩემი თავის შეცნობის პროცესში ვარ..

საერთოდ ყველა ადამინს აქვს თავისი დადებითი და უარყოფითი მხარეები,თანაც თანაბრად.ხოლო რომელ მხარეს წარმოაჩენს ეს მასზეა დამოკიდებული!

ამ ბოლო დროს კი ისეთი პერიოდი მაქვს რომ ყველაფერი მეზარება სიცოცხლე სუნთქვაც კი..მოთენთილი ვარ. რაღაც ხალისი დავკარგე,მაგრამ ალბათ ესეც მალე გაივლის.. წინა პოსტებში ნახავდით რომ თავი დიიიიიდიიიიიი ამოუცნობი ობიექტი მგონია..

მართლა ძალიან მინდა გავიცნო როგორია ანა ქასრაშვილი ნამდვილი,ყოველგვარი ნიღბის და თამაშის გარეშე ის რაც ვარ..ვცილობ ვიყო ბუნებრივი და არავის  ვბაძავ, არც ახალი ’ანას’ შექმნა  მინდა ჩემი თავი მაკმაყოფილებს..მაგრამ ხანდახან როცა საკუთარ თავთან დიდი ხნით მიწევს მარტო დარჩენა..ძალიან ვუღრმავდები ყველაფერს დეტალებს..ეს კი მაშინებს..ამ ბოლო დროს ერთი ცუდი თვისება აღმოვაჩინე საკუთარ თავში,მართალია არ ვამჟღავნებ და ამით არავის ვნებ მაგრამ ის ჩემ შიგნით ცხოვრობს და მებრძვის..როგორ მინდა ერთ დღეს წავიდეს და აღარ  დაბრუნდეს..არ გამკენწლოს ხოლმე გულში და არ შემიკუმშოს..ვცილობ ყველანაირად ვცდილობ განვდევნო… დიდი იმედი მაქვს ამისს!!! ბოლოს და ბოლოს ყველა ადამიანი ხომ თავისი უარყოფითი მხარეების შენიღბვასა და გაქრობაზე ფიქრობს..

მისურვეთ წარმატებები და მირჩიეთ რამე გთხოვთ!!!!

fashionn..oh my dear fashion

ვეერ გეტყვით რომ მოდის ინდუსტრიას ზედმიწევნით კარგად ვიცნობ,არც fashion TV-ს ვუყურებ და არც მოდურ ჟურნალებს ვკითხულობ  ყოველკვირეულად,მაგრამ ამ ყველაფრის მიუხედავად ნამდვილად შემიძლია ორი სიტყვა ვთქვა მოდაზე..

 

საერთოდ ვთვლი რომ მოდა ის არის რაც გიხდება.ყოველთვის ვცილობ ვიცნობდე თანამედროვე ტენდენციებს და მათი მიმდევარი ვიყო,თუ რა თქმა უნდა ჩემ გემოვნებაში ჩაჯდება.არასდროს ჩავიცვამ სამოსს მხოლოდ იმიტომ რომ მოდაშია,მეტიც,ეს სიტყვა ჩემი შეფასების არც ერთ კრიტერიუმში არ შედის!ძალიან მომწონს ძველებური სამოსიც,მაგალითად მაღალ წელიანი შარვლები,მაგრამ სამწუხაროდ ვერსად ვერ ვნახე რომ მეყიდა.:((

 

ჩემი აზრით fashion isn’t a luxury!თუ ადამიანი გემოვნებიანია,უბრალო და იაფფასიანი ტანსაცმლითაც მოახერხებს ლამაზად ჩაცმას.არ არის აუცილებელი ბრენდების სამოდით იმოსებოდე,იმისთვის რომ კარგად გამოიყურებოდე.მე პირადად არ ვთვლი რომ განსაკუთრებულად ვიცვამ,საკუთარი გემოვნება მაქვს და შესაბამისად იმის და მიხედვით ვარჩევ თუ რა ჩავიცვა.ჩემი გარდერობი გატენილი ნამდვილად არ არის,მთავარია კომფორტულად გრძნობდე თავს იმაში რაც გაცვია.საერთოდ ყოველთვის ვიცი როდის გამოვიყურები კარგად,ეს მართლა ძალიან მეხმარება ნებისმიერ საკითხში,უფრო მეტად ტავდაჯერებული ვხდები და გარკვეული კომპლექსებიც აღაც მაწუხებს.ასევე ძალიან დიდ სიამოვნებას მანიჭებს საყიდლებზე სიარული და ტასაცმლის არჩევა.ყოველთვის რთულად ვიღებ გადაწყვეტილებებს ამიტომ დილა-საღამოს ყოველთვის დიდი დილემის წინაშე ვდგავარ თუ რა ჩავიცვა.მაქვს ისეთი მომენტები როცა საათობით ვდგავარ გაღებულ კარადასთან და მაინც თავში არაფერი მომდის,ხანდახან კი პირიქით:)))

 

თუმცა მოდა ხომ მხოლოდ ტანსაცმელი არაა)))მოდა ხელოვნებაა,ჩემი აზრით დიზაინერები უდიდესი ხელოვანები არიან,ძალიან კარგი ფანტაზიის უნარი უნდა გქონდეს იმისთვის რომ ხარისხიანი სამოსი შექმნა და პოპულარული გახადო მთელი მსოფლიოს მასშტაბით.ნეტა იცოდეთ როგორ მიყვარს და ვაფასებ კოკო შანელს..

 

ზოგისთვის მოდა ცხოვრების განუყოფელი ნაწილი,ზოგისთვის შემოსავლის წყაორო,ზოგიერთს კი მისდამი არანაირი ინტერესი არ აქვს.მე არცერთ მათგანს არ მივეკუთვნები,ნებისმიერ რამეში შემიძლია რაიმე მოდურის დანახვა…ჩემ ყოველდღიური ცხოვრების ალბათ 30% მას უკავია…:))))))

 

იმედია თავი არ შეგაწყინეთ…უბრალოდ მინდოდა ჩემი აზრი გამომეთქვა ამ თემასთან დაკავშირებით..მე ასეთი შეხედულებები მაქვს,ზოგი დამეთანხმება ზოგი კი არა..არ ვიცი რამდენად კარგი პოსტი გამომივიდა,მაგრამ მაინც მადლობთ თუ ჩემი მკითხველი ხართ=))))

back home-on my blog!:))

ზაფხული მიილია და შემოდგომაც ნელნელა შემოგვეპარა თავისი ღრუბლიანი ამინდებითა და სუსხიანი ქარებით.მიუხედავად იმისა რომ სულ რაღაც 10 დღეა რაც თბილისში ჩამოვედი და უკვე საშინლად მენატრება ჩემი დიდი და მყუდრო სახლი გურიაში,ჩემი მოსიყვარულე ბებია,  ასევე ზღვა,მისი საოცარად დამამშვიდებელი ხმა,ქვიანი სანაპირო და ყოველ საღამოს მზის ჩასვლის ყურება…!!!! რამდენიც არ უნდა ვიძახოთ რომ ზაფხულის ცხელი დღეები აუტანელი და დამღლელია,ეს ის წელიწადის დროა რომელსაც დიდი თუ პატარა ყველა სულმოუთქმელად ელოდება.ჩემთვის  2011 წლის ზაფხული საკმაოდ ბევრის მომცემი იყო.ბევრი საინტერესო წიგნი წავიკითხე(ილია ჭავჭავაძე,შტეფან ცვაიგის ნოველები,ჯეკ ლონდონი),დავფიქრდი ისეთ საკითხებზე რასაც ადრე ყურადღებას არ ვაქცევდი,უფრო მეტად დავაფასე ახლობელი ადამიანები,ოჯახი,მეგობრები მათ გარეშე ხომ ცხოვრებას აზრი არ აქვს..

 

 

რაც არ უნდა იყოს ახალი სასწავლო წლისთვის შემართებით ვარ განწყობილი.შევეცდები უფრო კარგად ვისწავლო და წინა შეცდომები აღარ გავიმეორო.ადამიანი ხომ საკუთარ შეცდომებზე სწავლობს..

წინასწარ ვიცი რომ საკმაოდ გადატვირთული გრაფიკი მექნება რადგან ჩემ საგანმანატლებლო კურსებს უკვე ქართული და ესპანურიც შეემატა,ეს ცოტათი მაშინებს კიდეც ამდენი რამე როგორ უნდა მოვასწრო,მაგრამ მე მაგარი გოგო ვიქნები და ყველაფერს შევძლებ!!!!!

ძალიან დიდი ბოდიში მინდა მოგიხადოთ იმის გამო რომ ამდენი ხანი პოსტი არ(ვერ) დავწერე..ყველას გისურვებთ წარმატებებს პირად ცხოვრებაში,სწავლაში და ა.შ იმედია ყველას კარგი წელი გვექნება!!!!!

მომავალ შეხვედრამდე!

P.S  უახლოეს მომავალში დიზაინის შეცვლას ვგეგმავ და იმედი მაქვს მოგეწონებათ : )

summer,here i come..<3

დადგა ზაფხული,ჩემი საყვარელი წელიწადის დრო, ერთი სული მაქ როდის გავალ ქალაქიდან!!! ეს ჩემი გამოსამშვიდობებელი პოსტია და ამიტომ შევეცდები  რაც კი სათქმელი მაქვს ყველაფერს ამ პოსტში მოვუყარო თავი)))მთელი წელი იმისთვის ’ვწვალობდი’ სკოლაშიც და საერთოდ ყველგან,რომ ჩემი წარუმატებლობით ზაფხული არ ჩამეშხამებინა და მგონი გამომივიდა კიდეც.მთელი ეს პერიოდი ჩემთვის ძალიან საინტერესო იყო,ბევრი ახალი რამ გავიგე,ბევრ საჭირბოროტო საკითხზე დავფიქრდი,წარმატებით დავხურე სასწავლო წელიც და სანამ გავემგზავრები მაქსიმალურად ვერთობი ჩემ მეგობრებთან ერთად.მომავალში ბევრ საინტერესო რამეს ვგეგმავ ბლოგთან დაკავშირებით და დიდი იმედი მაქვს რომ განვახორციელებ.

ჩემი წლევანდელი ზაფხული,ვთვლი რომ ძალიან სასიამოვნო და შარშანდელთან შედარებით უფრო მხიარული იქნება!

ივნისი-მთელი ივნისი ერთი დღეც არ გავჩერებულვარ სახლში,სულ დავდიოდი მეგობრებთან ერთად,სხვადასხვა საინტერესო ადგილებში,კაფეებში,სახლებში და მინდა ვთქვა რომ საუკეთესოდ გავატარე დრო,ასევე შესაძლებლობა მომეცა ჩემი ჰობისთვის(კინემატოგრაფია) გასაქანი მიმეცა და დღეში ორჯერ ვუყურებდი სხვადასხვა ფილმებს,ვაფასებდი,შემდეგ ვეძებდი თითოეული მსახიობის ბიოგრაფიას და მათ საუკეთესო ფილმებსაც ვუყურებდი.დავრეგისტრირდი დღესდღეობით კინო ინდურსტრიაში არსებულ ყველაზე დიდი საიტზე,imdb.com სადაც ძალიან ბევრი ახალი ფილმის(და არამარტო ფილმის) შესახებ შევიტყვე))

ივლისი- ივლისის დასაწყისიც ანალოგიურად გავატარე,რაც შეეხება დანარჩენ 21 დღეს მოგახსენებთ)))

 

ჩემი წლევანდელი ზაფხული 3 ნაწილად იყოფა! 1-კოჯორი,2-გურია,3-ბათუმი

სამივე დრო აბსოლოტურად განსხვავდება ერთმანეთისგან.! კოჯორში მუდმივად ნათესავების და ჩემი საყვარელი ადამიანების გარემოცვაში ვარ,მთელ დღეებს ვერანდაზე ვატარებ ჩემ ორ უსაყვარლეს დეიდაშვილის შვილთან ერთად(უფროსი სანდრო-2 წლისაა,უმცროსი ლუკა კი-3 თვის) ბედნიერებაა მათთან ერთად ყოფნა,ასევე ჰამაკში არხეინად ვკითხულობ წიგნებს და ეს დრო მთლიანად განტვირთვას ეთმობა.

გურია-ეს შედარებით შემეცნებითი პერიოდია,ძირითადად სულ ვკითხლობ თან რაც შეიძლება მეტს,რადგან სხვაგან ამის საშუალება იმდენად არ მეძლევა.სიგრილეში საყვარელ მუსიკას ვუსმენ,სამყაროს ცოტათი მოწყვეტილი ვარ რაც ნამდვილად მასვენებს და სიამოვნებას მანიჭებს,საღამოობით კი მეგობრებთან ერთად მდინარეზე მივდივარ ხოლმე..!! ვინაიდან და რადგანაც ეს სოფელია და არა ქალაქი,ღამე 11 საათზე ვწვები ბებოსთან ერთად,დილით კი ქათმებს დავსდევ:D

ბათუმი-აი ეს კიდე უკვე 20 აგვისტოს შემდგომი პერიოდია,როცა მუდმივად პლიაჟზე ვირუჯები,ზღვის ხმით ვტკბები,გარშემო მყოფებთან ერთად ვერთობი,ვსეირნობ ვგიჟობ.დროს მართლაც საუკეთესოდ ვატარებ!!!

 ვგიჟობ აი ასე!!!))))

3ივე დრო თავისებურად მიყვარს,მიუხედავად იმისა რომ ისინი ძალიან განსხვავდებიან ერთმანეთისგან…

 

ახლა კი მინდა დაგემშვიდობოთ))))))) ყველა ჩემ მკითხველს ძალიან დიდი მადლობა მინდა გადავუხადო,ბოდიში თუ რაიმე შემეშალა,მომავალში აუცილებლად გამოვასწორებ და კიდევ უფრო კარგ პოსტებს დავწერ))) მოკლედ,სექტემბრამდე!

ყველას ბედნიერი ზაფხული)))))))))) :*******

სევდიანი პოსტი)))

ამ დღეებში იმდენად დიდი იყო ჩემში  განცდა რაღაცის დაწერისა  რომ ტვინი ფიქრისგან დავღალე..გეფიცებით დაახლოებით 1 საათი ვფიქრობდი და ვერაფერი მოვიფიქრე..რატომ ვწერ ახლა? 1-იმიტომ რომ იდეა მომაწოდეს,რისთვისაც მადლობა ანუკას.და 2-უმოქმედობით უფრო გავწელავდი ახალი პოსტის დაწერას)))

მოკლედ,რა საჭირო იყო ამხელა შესავალი..ზაფხულია,ცხელა,და ერთადერთი რისი ხალისიც მაქვს ეს აუზი და გარუჯვაა.კარგად მახსოვს როგორ მიყვარდა ზაფხული ბავშვობაში,ახლაც მიყვარს მაგრამ მომენტებში მეშიანი,ზაფხულობით ჩემ თავთან მარტო რომ ვრჩები,ბევრ რამეს ვაცნობიერებ და ვხვდები რომ ვიზრდები.ყველაზე მეტად მენატრება ჩემი პატარაობა.როგორ ტკბილად მახსოვს,ჩემ დეიდაშვილებთან ერთად კოჯორში რომ დავდიოდი,მერე ზღვაზე უშიშრად რომ მივიწევდი ზღვის ტალღებისკენ..ძალიან მენატრება…

ბავშვობა ის პერიოდია,სამყაროს დიდი ვარსიფერი სათვალეებით რომ უყურებ,ჯადოქრების და კეთილი ფერიების რომ გჯერა და შენც ელოდები დიდ ლამაზ ზღაპარს..

 

ბავშვობა ყველაზე ტკბილია,ოცნების კოშკებს აგებ და ცხოვრებას სულ სხვა თვალით უყურებ.ვერც აცნობიერებ რამდენი პრობლემა და ტკივილი გელის წინ..იცით ხანდახან ვნატრობ ისევ პატარა გოგო ვიყო.აქეთ იქით რომ ვაცეცებდი თვალებს და ვერ ვხვდებოდი რა იყო ადამიანების დამწუხრების მიზეზი.მეგონა მეც პრინცესებივით ბროლის სასახლეში ვიცხოვრებდი,მხიარულ ჯინსა და ფუშფუშა კაბებზე ვოცნებობდი და ეს ყველაფერი სრულ რეალობად მიმაჩნდა.იცით ხანდახან როგორ მინდება თვალები დავხუჭო და გახელილს სულ სხვა სამყარო დამხვდეს??სადაც არც ტკვილი,არც წყენა,არც ცრემლები არ არსებობს.ხანდახან გრძნობა მიჩნდება რომ ყველა ჩემ წინააღმდეგაა,რომ ყველას ვეზიზღები და რაღაც საშინელ საქმეებს ჩავდივარ..ვიცი ეს ასე არ არის მაგრამ …

stars before and after!

ჰოლივუდი..ადგილი სადაც კინო ინდუსტრიის მთელი თანავარსკვლავედის ნახვაა შესაძლებელი..

დღეს ვფიქრობდი როგორ ვაღმერთებ სელებრითებს,ეს გასაკვირი არცაა რადგან წითელ ხალიჩაზე ისინი საუკეთესო ვარცხნილობით,ჩაცმულობითა და მაკიაჟით გვევლინებიან..მათი ბრწყინვალების უარყოფა კი ძალიან რთულია.პლასტიკური ქირურგია ბევრ კარგ საქმეს აკეთებს განსაკუთრებით კი ცნობადი სახეებისთვის..ამ პოსტში მინდა შემოგთავაზოთ ისეთი მსახიობების ფოტოები სადაც აშკარად ჩანს რომ მათი სილამაზე პლასტიკური ოპერაციების დამსახურებაა..

პირველ რიგში მინდა დავიწყო ჰოლივუდის ერთერთი კაშკაშა ვარსვლავით,რომელიც განსაკუთრებული სილამაზით გამოირჩევა…თუმცა არა ჩემთვის,ალბათ იმიტომ რომ მე ბუნებრივ სილამაზეს ვანიჭებ უპირატესობას..მეგან ფოქსი.

 

ვაღიარებ რომ ის ახლა ძალიან ლამაზია,თუმცა მე არ მომწონს.ჩემი აზრით ის ძალიან ხელოვნურია და როგორც ჩემი დაქალი იტყოდა ’აწყობილია’.დააკვირდით ფოტოს.ზოგი ამბობს რომ ოპერაციებამდეც ძალიან ლამაზი იყო და არც ამას ვუარყობ,მაგრამ რა ვქნა რომ ძალიან არ მომწონს…

გთავაზობთ ფოტოებსს!!!

 

 

 

 

 

 

 

მიუხედავად ყველაფრისა მე მაინც ძალიან მომწონს კეიტ ბეკინსეილი,ნიკოლ კიდმანი,კირა ნაიტლი და ვთვლი რომ ისინი ულამაზესები არიან,მაგრამ უბრალოდ ვასკვნი რომ მათი სილამაზე არც ისეთი ღვთიურია როგორც ერთი შეხედვით ჩანს…

ალბათ გაგიჩნდებათ კითხვა,თუ ასე ვაკრიტიკებ პლასტიკურ ოპერაციებს და სელებრითებს ვინ არის ჩემთვის ყველაზე ლამაზი ქალი მთელ მსოფლიოში? პასუხი-ანჯელინა ჯოლი.მისი რამდენიმე  ინტერვიუ მაქვს წაკითხული,ის ყველგან უარყოფს იმას თითქოს მისი ცხვირი გაკეთებული ქონდეს ან ტუჩები დაბერილი, მეც ღრმად მწამს მისი სიტყვების.!!!! იცით რატომ? იმიტომ რომ უკვე აღარავინ მალავს თავიანთ საიდუმლოებებს გარეგნობასთან დაკავშირებით და ეს პრესისთვისაც ხდება ცნობილი..

რეალურად რომ დაფიქრეთ ყველას შეუძლია ნაკლის გამოსწორება პლასტიკური ოპერაციების დახმარებით.მითუმეტეს თუ ეს შეუმჩნეველი დარჩება და არ შეეტყობა.ჩემი აზრი კი ასეთია,ჩვენ რომ გვქონდეს მილიონები,რომ გავიკეთოთ ამდენი პლასტიკური ოპერაცია,დარწმუნებული ვარ ბევრ ცნობილ ადამიანს ვაჯობებდით…!!! ეს კი სრული სიმართლეა.თუმცა არც ის უნდა ვუარყოთ რომ ისინი მართლაც ძალიან ლამაზები არიან!!! ზოგიერთი მათგანი რა თქმა უნდა..

world-seen by simple teenagers!

  

At fourteen you don’t need sickness or death for tragedy.

 Jessamyn West! 

თინეიჯერობა,უფრო სწორედ რომ ვთქვათ კი გარდატეხის ასაკი ან ”მოზარდობა”,არის პერიოდი რომელიც ყველას აქვს გამოვლილი.სწორედ ამ ასაკში ვარ ახლა მე და ნამდვილად ვგძნობ მის ზეგავლენას,როგორც ალბათ ნებისმიერი ჩემი თანატოლი. ასაკი როდესაც ყველაფერი თავდაყირა დგება,შენი ცხოვრება ამოუცნობი ობიექტი გგონია,და საკუთარ თავში გარკვევას ცდილობ(ხშირად შემთხვევაში კი არ გამოგდის).

  დარწმუნებული ვიყავი რომ თინეიჯერების შესახებ ამომწურავ ინფორმაციას მე ვერ მოგაწოდებდით,ამიტომ ჩემ 3 თანატოლს და უსაყვარლეს ადამიანებს ვთხოვე დახმარება.მათ 5 შეკითხვა დავუსვი,პასუხები კი სრულიად განსხვავდება ერთმანეთისგან.მოკლედ,გთავაზობთ ინტერვიუს მელანო დურმიშიძესთან,ლიკა ნიკურაძესთან და სალომე ბურდულაძესთან.!!!!!

1-აღწერეთ თქვენი ერთი ჩვეულებრივი დღე.

მელანო დურმიშიძე-დილით ადრე ვიღვიძებ.მგონია რომ ბევრს მოვასწრებ.ყოველდღე ყველაზე ცოტა საათ ნახევარი მაინც ვკითხულობ რაღაცას. აუცილებლად ვსტუმრობ ჩემ facebook-ს.ველაპარაკები მეგობრებს,დღესდღეობით,გაკვეთილების უქონლობის გამო,ხშირად ვნახულობ მათ,ვუყურებ ფილმებს და ვანუგეშებ ჩემ თავს რომ არ ვჭამო

სალომე ბურდულაძე–დილაა. მაღვიძარა ნერვებზე მოქმედებს :დ მაგრამ ადგომა არასოდეს მიჭირს. არ არის სასიამოვნო მაგრამ მაღვიძარის დარეკვიდან 1 წუთში უკვე განაალიზებული მაქვს რომ უნდა ავდგე თორემ დამაგვიანდება. შემდეგ ვიცმევ ტანსაცმელს , ვჭამ ძალიან ცოტას მხოლოდ იმიტომ რომ სკოლაში კიარა ციხეში ვართ და გარეთ არ გვიშვებენ საჭმელად.  წავალ სკოლაში.. სკოლაში სიარული მიყვარს მხოლოდ იმ მხრივ რომ მხიარული კლასი მყავს და ხშირად ხდება რაღაც სასაცილო. მოკლედ სკოლაში მაგრად ვერთობი, მოვდივარ სახში , გამოვიცვლი წავალ მასწავლებელთან ან სპორტზე. მერე ვმეცადინეობ, მეცადინეობის მერე ეგრევე ფეისბუქი..და ბოლოს ღამე ვიწყებ კითხვას და თუ არ დამეზარა ვათენებ კიდეც ) ესაა დღის განრიგი. ხშირად მეგობრებსაც ვხვდები და მაგრად ვერთობი . მოკლედ დღე სიცილის მხიარულების გარეშე არასოდეს ჩაივლის ხოლმე

ლიკა ნიკურაძე–დილით ადრე ვდგები,არაფერს არ ვჭამ და როგორც ყოველთვის კომპიუტერთან ვჯდები,ვუყურებ ფილმებს,შემდეგ ვსადილობ და ისევ კომპიუტერთან ვჯდები,შეიძლება საღამოს გარეთან გავიდე მეგობრებთან.ძალიან გვიან კი წიგნებს ვკითხულობ.ეს იმ შემთხვევაში თუ არდადეგებია როგორც ახლა,სკოლის პერიოდში კი ჩემი დღის განრიგი სხვებისგან არაფრით განსხვავდება.

2-როგორია თქვენი თვალით დანახული სიყვარული და თუ გყვარებიათ ოდესმე ვინმე?

მელანო დურმიშიძე–კი როგორ არ მყვარებია,სიყვარული დიდი ოხერი ვინმეა.არა მართლა ძაან მაგარი რაღაცაა,სიყვარული რომ არა მთელი დღე ვაშლს კი არ შევჭამდი

სალომე ბურდულაძე–სიყვარული სხვადასხვა სახისაა. ოჯახის წევრების .ახლობლების , მეგობრების ,
საკუთარი თავის და კიდევ 1 საპირისპირო სქესის ადამიანის.
ახლობლების ოჯახის და მეგობრების სიყვარულის აღწერრა შეუძლებელია , დღემდე ვერ ავღწერ სიტყვაზე ჩემი ძმა როგორ მიყვარს. სულ ხომ ვურტყავთ ერთმანეთს, ვეჩხუბებით მაგრამ რაღაც არანორმალურად მიყვარს! აი არანორმალურად . და ამ არანორმალურობას ვერანაირად მე ვერ ავღწერ.
რაც შეეხება ბიჭს, მყვარებია ბიჭი . სიყვარული არის ბრმა შემიძლია ხაზგასმით ვთქვა. და ბევრჯერაც დავუბრმავებივარ. ეხლაც დაბრმავებული ვარ … როდესაც ადამიანი გიყვარს მისი დანახვაც კი განიჭებს ბედნიერებას და იმის ცოდნა რომ ის კარგადაა. ასეთი ადამიანის დანახვისას ასე მგონია რომ მისი სახე ანათებს. ) ეს იშვიათად თუ გამიჩნდება რომელიმე ადამიანის მიმართ.

ლიკა ნიკურაძე–მეგონა რომ მიყვარდა და მის დასავიწყებლად სხვაზე გადამიტანია ყურადღება,მაგრამ ამას სიყვარული არც ერქვა.იმიტომ რომ მალე გადამავიწყდა.ჩემი აზრით სიყვარული არის რაღაც ძალიან მაგარი გრძნობა,როცა შეგიძლია ნებისმიერ დროს თხოვო დახმარება,რჩევა.როდესაც გაჭირვებაში სულ შენთანაა,გათბობს…

3-არის თქვენ გარეგნობაში ისეთი რამ რაც არ გაკმაყოფილებთ და შეცვლა გინდათ?

მელანო დურმიშიძე–მმ..არ მიფიქრია ..მაგაზე მაგრამ ეხლა რაც მახსენდება არის ის რომ მინდა ვიყო უფრო გამხდარი,იმისდამიუხედავად რომ არც ასე ყოფნა მაწუხებს დიდად,უბრალოდ ძალიან მომინდა: ) და ვიცი რომ აუცილებლად შევცვლი.

სალომე ბურდულაძე–კი წონა არ მაკმაყოფილებს და ამ ზაფხულში ნამდვილად შევცვლი. სხვა არაფერი მაწუხებს.

ლიკა ნიკურაძე–არაფერი არ მაკმაყოფილებს საკუთარ  გარეგნობაში და ყველაფრის შეცვლა მინდა,განსაკუთრებით ცხვირი და ფეხები მიშლის ნერვებს…

4-ხშირად წაწყდომიხართ ცხოვრებაში ისეთ წინააღმდეგობებს,რომლებსაც თქვენი თანატოლების გარდა ვერავინ გაიგებს?

მელანო დურმიშიძე–არაა,დედაჩემი ყველაფერს იგებსს!<3

სალომე ბურდულაძე–კი ნამდვილად. არის შეემთხვევები როდესაც უფროსს შენი არ ესმის.წავწყდომივარ ისეთ სიტუაციებს რომლის გამოვლას არავის ვურჩევდი . თუმცა ამის გამო ემოობაზე , რაღაც შავებში სიარულზე და ბოლო დონის სისულელეებზე არც მიფიქრია. ამაზე მეტად არაფერი მეზიზღება!!!!!

ლიკა ნიკურაძე–როგორც ყველა თინეიჯერს ალბათ..მათ შორის მეც.და თან ძალიან ხშირად!!!

5-ხშირად ეთანხმებით უფროსების შეხედულებებს სხვადასხვა თემებზე?

მელანო დურმიშიძე–გააჩნია შეხედულებებს.

სალომე ბურდულაძე–საკითხს გააჭნია,ზოგ საკითხში კი,ზოგში არა.ხშირ შემთხვევაში მართლები არიან.

ლიკა ნიკურაძე–ჩაცმის სტილში არა ისე კი,რადგან ისინი უფრო გამოცდილები არიან.

როგორც ხედავთ ძალიან საინტერესო პასუხები მივიღე და ამან კიდევ უფრო დამაფიქრა ჩემ ასაკზე.მშობლების თემატიკა ძალიან აქტუალურია,რადგან ხშირადაა უთანხმოება დედა-შვილს ან მამა-შვილს შორის,მშობლებმა რაც არ უნდა ბევრი ეცადონ შვილების სიამოვნებას,ისინი ამას მაინც ვერ ხედავენ,ერთი პატარა მიზეზი კი საკმარისია იმისთვის რომ მოზარდი სახლიდან წავიდეს და დედ-მამა შეიძულოს,ასე არ არის?? ჩემ შემთხვევაში ნამდვილად ასეა..სამწუხაროდ!

 

გარდა ამისა ჩვენ ძალიან განსხვავებული და შესაძლოა არასწორი შეხედულებები გვაქ სიყვარულზე და გადაწყვეტილებებს ნაადრევად ვიღებთ,ალბათ სწორედ იქმნება ამდენი ახალგაზრდა ოჯახი და ხშირ შემთხვევაში მალევე ინგრევა…

 

ასე თუ ისე,ამ პერიოდს ვერავინ გაექცევა და ძალაუნებურად ყველა მოექცევა მისი ზეგავლენის ქვეშ..ხოლო როგორ გადაიტანს და გაუმკლავდება მას ეს თვითონ პიროვნებაზეა დამოკიდებული.მე რომ მკითხოთ,ჯერჯერობით ჩემი არავის ესმის და მთელი სამყარო ჩემ წინააღმდეგაა მომართული,თუმცა რადგან ვხვდები რომ ეს მხოლოდ გარდატეხის ასაკის ბრალია ეს უკვე წინსვლაა არა?? მოკლედ რაც არ უნდა იყოს,თინეიჯერობასაც აქვს თავისი დადებითი მხარეები,მაგალითად ის რომ ჩვენ ჯერ კიდევ ვარდისფერი სათვალეებით ვუყურებთ ცხოვრევას და მომავლის იმედით ვცოცხლობთ!)))

P.S ძალიან დიდი მადლობა მინდა გადავუხადო ჩემ უსაყვარლეს რესპოდენტებს.რომლებმაც ამხელა დახმარება აღმომიჩინეს,მინდა ვუსურვო წარმატებები, ამ პერიოდის გადალახვა და ბარიერების დაძლევა)) ძალიან მიყვარხართ!

3 მუშკეტერი-პარალელები დღევანდელობასთან

წიგნების კითხვა ყოველთვის მიყვარდა,მაგრამ ვერასდროს ვბედავდი 1000 გვერდიან წიგნებთან შებმას,ამიტომ თხელებს ვანიჭებდი უპირატესობას.ალბათ სწორედ ამიტომ შემორჩა  დიუმას ’3 მუშკეტერი’ ამდენ ხანს ერთ პატარა დამტვერილ თაროზე,სანამ ერთ დღეს ამდენი გაგონილის შემდეგ არ გადავწყვიტე თვითონ გამეგო დ’არტანიანისა და მისი მეგობრების თავგადასავლები.

 

კითხვა რომ დავიწყე ერთი უბრალო გასკონელის ამბებმა დიდად არ დამაინტერესა,მაგრამ მაინც არ მოვეშვი რაღაც საინტერესოს მოლოდინში და ასეც მოხდა.წიგნი დღითიდღე უფრო და უფრო დამაინტრიგებელი  ხდებოდა და ვამჩნევდი რომ მასზე ვიყავი დამოკიდებული.ჩემი მეგობრებიც შევაწუხე მინდოდა ვინმესთვის გამეზიარებინა ჩემი შთაბეჭდილებები,ამიტომ დაუღალავად ვლაქლაქებდი ბოდიში სალომე ამისთვის განსაკუთრებით შენ წიგნის თითოეულ პერსონაჟს დიდი ყურადღებით ვაკვირდებოდი (ჩემი წარმოსახვით მეც მუშკეტერებთან ერთად ვიბრძოდი,მიხაროდა,განვიცდიდი)ხანდახან მომხდარს ისე გავუოცებივარ რომ გაოგნებისგან სად წავსულიყავი არც ვიცოდი.  მთავარი 4 განუყრელი მეგობრის დახასიათება რიმ დავიწყო შორს წავალ,რადგან ეს მგონი წაუკითხავადაც ყველამ იცის,მაგრამ არ შემიძლია ყურადღება არ გავამახვილო მილედი დე უინტერზე.ამ ქალმა საერთოდ შეცვალა ჩემი წარმოდგენები სილამაზის შესახებ.ის ჩემთვის რაღაც საოცრებაა,არამარტო იმიტომ რომ რაღაც აღუწერელი სილამაზის პატრონი იყო არამედ მისი ჭკუითა და მოხერხებით.ბოროტი იყო მილედი,მაგრამ ბოროტ ადამიანსაც ჭირდება გონება იმისთვის რომ სწორად იმოქმედოს.მიუხედავად იმისა რომ მის მიმართ დიდ ზიზღს ვგრძნობდი,მაინც მინდოდა რომ თავისი მიზნებისთვის მიეღწია რადგან ეს მის გონებამახვილოვას კიდევ ერთხელ დამიმტკიცებდა.ლამაზი,ცბიერი,ბოროტი,ჭკვიანი და მოხერხებული ქალის ტიპიური პორტრეტი!ალბათ ასეთი ’საბედისწერო’ ქალები დღეს ძალიან ბევრია ჩვენ რეალობაში და მათი რიცხვიც თანდათან მატულობს,მაგრამ არიან კი დ’არტანიანის ნაირი ბიჭები დღეს? ამაში კი ძალიან მეპარება ეჭვი.არც ’ვაჟკაცობას’ ვითხოვ და არც  გმირული საქციელის ჩადენას,უბრალოდ მხოლოდ იმაზე მწყდება გული რომ ბიჭებს გოგოებისადმი პატივისცემა  აქვთ  დაკარგული და ამ წიგნის წაკითხვის შემდეგ ეს უფრო გავიაზრე და უფრო მეტად ჩავუფიქრდი.რაც შეეხება ’3 მუშკეტერის’ მთავარ სათქმელს ანუ მეგობრობას.საბედნიეროდ,ამით მაინც შემიძლია ვიამაყო.მყავს ისეთი მეგობრები რომლებისთვისაც თავს გავწირავ და ეჭვიც არ შემეპარება იმაში რომ ისინიც ზუსტად ასე მოიქცევიან ჩემთვის.მაგრამ მაინც,ხანდახან ჩაამთავრებ წიგნის კითხვას და მიხვდები რომ სინამდვილეში ყველაფერი სულ სხვანაირად არის.რაც შეეხება ათოს,პოსთოსს,არამისს და დ’არტანიას მათი მეგობრობა ჩემთვის მთელი ჩემი სიცოცხლის მანძილზე სამაგალითოდ დარჩება.!!!!!

 

P.S ამჟამად მიმდინარეობს ’3 მუშკეტერის’ ახალი ეკრანიზაციის გადაღებები 3D ფორმატში,რომელიც სავარაუდოდ ნოემბერში გამოვა.მოუთმენლად ველი უკვე გამოსულია ტრეილერიც და მსახიობების სიაც.უმეტესობა დაემთხვა კიდეც ჩემ წარმოსახვას.ფილმის შესახებ ინფორმაციის მიღება შეგიძლიათ ვებ გვერდზე www.imdb.com . სახელწოდება-the three musketeers.